19/3/2009 - Kul oldum...Kül oldum... Gül oldum...

 
Ben kalbimi dünyanın dert duvarları arasında ezdirdim...
Çok özledim sonsuz genişliğini secdelerin...
Ben ruhumu zehir parmaklıklar ardında tutuklu bıraktım...
Öyle çok susadım ki ilk tekbirin;dudağımdan içtiğim serinliğe...
Ben bencilliğin dehlizlerinde ümitsizce dolandım...dolandım...dolandım...

Öyle çok hasretimki bir rukün kavsinde
Belimi kıran ayrılıkları göğe savurmaya... 

Ben ellerine cilveli kelepçeleri vurulmuş bir zavallıyım...
Çok isterdim bir kıyamın kıyametinde
İçimdeki bütün kuşları dağlara uçurmayı...

Ayaklarımı dar zamanların prangalarına kaptırdım ben...
Öyle hasretim ki yalnız ve yalnız sana kul olmaya...
Cümle dilenciliklerden kurtulmaya...
Öyle hasretim ki göğsümde sakladığım kanadı kırık serçeleri
Rahmetinin yuvasına uçurmaya...
Öyle çok hasretim ki yalnız ve yalnız sana muhtaç olmaya...
İçimde saklı sancılı incileri rahmetinin kıyılarına savurmaya ahdettim...
Mülteci ellerimin ayazında ölmüş kelebekleri...
Kudsi levhanın dokunuşuna emanet etmeye geldim...

Ben gururun mahkumuyum...
Ben gerçeğin kaçkınıyım...
Ben günahın tutsağıyım...

Ben isyan çöllerinin çorağına sürgün bir yeti
Sevindir beni,sevdir,sevindir,sev sevdiğini bildir...
Hüzünlerimi bir secdenin billur sularında erit ne olur...
Ne olur korkularımı rahmetinin kucağında teskin eylesen...

Ben sahte uzaklıkların sürgünüyüm..
Ben içine kalbimi sığdıramadığım dar vakitlerin küskünüyüm...
Öyle özledim ki seccademin alnımdan öpüşlerini...
öyle özledim...

İşte huzuruna geldim ...

Şöyle başımı sokacak bir umudum olsun istedim...
İstedim ki yüzünden menekşeler toplayacağım sonsuz ovalarım olsun...
İstedim ki koşayım...koşup koşabildiğim kadar...
İçimde sakladığım bütün uçurtmaları rüzgarlara verebileyim...
 

Ben sonsuz derinlikte uykuların yitiğiyim...
Ben unutuş uçurumların dibinde unutulmuş bir cesedim...
Ben benlik ve bencillik yabancılıklarında
Evine yol bulamayan bir yitirmişim...
Çok özledim En Sevgilinin en çok sevdiği yerde durmayı....
Öyle hasretim ki öyle muhtacım ki
En Sevgilinin en çok sevildiği halde olmaya...

Geldim...
Huzuruna vardım...
Geçtim kendimden...
Kendimi geçtim...
Deldim benlik dağını...
Yolda kaldı ferhat...
Şirinin ben oldum
Yandı her yanım...
İbrahimin oldum...
Gül oldum...
Çöle verdim leylayı;aklı mecnuna sattım...
Mecnun oldum...Yakınlığına geldim...
Tüm uzaklıkları uzaklara savurdum keremini gördüm
Vazgeçtim aslıdan,gölgeden çıktım,vaslına geldim...
aslına geldim...

Yandım KUL oldum...
Yandım KÜL oldum...
Yandım GÜL oldum...

Durdum namaza;
Miracına geldim,niyazına durdum
Nazla beni ne olur...
En Sevgilinin durduğu eşikte durdum
Miracına geldim...
Miracına geldim...
Nazarında tut ne olur...
Bakışınla sar beni,el üstünde tut,bırakma ellerimi...

(BIRAKMA ELLERİMİ ALLAH'IM...) 

Senai Demirci

23/2/2009 - Çaydanlık ve Bardak

Ne kadar kibirli dursa da
Bardağın önünde eğilir çaydanlık.
Öyleyse bu büyüklenme niye?
Bu kibir, bu gurur niçin?
Mütevazi ol, hatta bir adım bile
Geçme gurur kapısından.
Bardağı insan bunun için
Öper daima alnından…

Erkin Vahidov

23/2/2009 - TeVaZu...

Bir adam kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır. Neden sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi bir şey yapmış olmak için bunu Hacı Bektaş Veli’nin dergâhına kurban olarak bağışlamak ister. O zamanlar dergâhlar ayni zamanda aşevi işlevi görüyordu. Durumu Hacı Bektaş Veli’ye anlatır ve Hacı Bektaş Veli ‘helal değildir’ diye bu kurbanı geri çevirir. Bunun üzerine adam Mevlevi dergâhına gider ve ayni durumu Mevlana’ya anlatır . Mevlana ise bu hediyeyi kabul eder.
Adam aynı şeyi Hacı Bektaş Veli’ye de anlattığını ama onun bunu kabul etmemiş olduğunu söyler ve Mevlana’ya bunun sebebini sorar.

Mevlana şöyle der:

“Biz bir karga isek Hacı Bektaş Veli bir şahin gibidir. Öyle her leşe konmaz. O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul etmeyebilir.”

Adam üşenmez kalkar Hacı Bektaş dergâhı’na gider ve Hacı Bektaş Veli’ye, Mevlana’nın kurbanı kabul ettiğini söyleyip bunun sebebini bir de Hacı Bektaş Veli’ye sorar.

Hacı Bektaş Veli de şöyle der:

“Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise Mevlana’nın gönlü okyanus gibidir. Bu yüzden, bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin gönlü kirlenmez. Bu sebepten dolayı o senin hediyeni kabul etmiştir.”

18/1/2009 - Ara.....

Aradığımı bulamıyorum diye üzülme ...Bu dünyada "aramanın kendisi " bir çokları için arayıpta bulunamayacak bir hazinedir.
 
Senai Demirci - Can Kırığı

30/11/2008 - İnanç-yaşamak

Anlayamıyorum dediğinde başlıyorsun anlamaya
Göremeyişini kabullendiğinde
Görünüyor pek çok şey
Ve ne kadar biliyorsan acizliğini
O kadar güçleniyorsun inancınla
Çünki inançsızlıktır
Zayıf düşüren
Nefrete
Kine
Öfkeye sürekleyen

En kısa çıkış yolu bilinen bir labirentin
Ne anlamı kalır ki
Cevapları sorulardan önce verilirse

İnandığımızda
Göreceğiz
İnandığımızda
Duyacağız
O vakit
Yaşadığımızı fark edeceğiz
Çünkü yaşamak
Yalnız hayatta kalmak değil

Emin olmalı
Onu üzecek bir şey yapmadıysak
O bizi üzmeyecek
Üzüyor gibi görünse de
Sonu beklemeli
Kendimiz ya da başkası için

Görmeli diyorum
Görmeyi umuyor
Görmeyi bekliyorum

Bir melek olmak değil derdim asla
Ben,
Şeytan olmak istemiyorum!

Talha Bora Öge

26/10/2008 - Kıl Beni Ey Namaz!

Kıl Beni Ey Namaz!
Çöllerden Topla Hücrelerimi.
Rahmetinin Vahasında Ağırla Bu Yitik Kalbi...

Kıl Beni Ey Namaz!
Secdede Ruhumu Yeniden Fısılda Bana.
Şahdamarı Yakınlığından Emzir Bu Puslu Bedeni...

Kıl Beni Ey Namaz!
Küçülsün Dağlar,Denizler Taşsın,Dağılsın Kalabalıklar...
Rüku Rüku Doğrult Eğriliklerimi.

Kıl Beni Ey Namaz!
İkiye Bölünsün Kalbim,Ortasından çatlasın Kıblenin şakağında.
Sevginden işaret Parmağı Değsin Yeter Ki Göğsüme.

Kıl Beni Ey Namaz!
Topla Sevdalarımı Kırık Aynaların çatlaklarından.
Ömrüme ilikle Sevinçlerimi.
Firuze Düşler Düşür Alnımın şafağına.

Kıl Beni Ey Namaz!
Tenim İbrahim Gibi Ateşe Düşmüşken.
Uzak Tut Nefsimin Nemrudundan Beni.
Gül Kokulu Serinlikler Yağdır Yüreğime.

Göznurum Ey Canım Namaz!
Kıl Beni Ey ömrüm Namaz!
Secdene Al Beni De Gül Değdir Gönlüme,
Aşkına Yaz Beni De Yarim Namaz...

Kıl Beni Ey Namaz!
Günahın, isyanın, Nisyanın Kuytusunda Büyüttüğüm,
Pişmanlığımın Yüzünü Yerden Kaldır.
Utandırma Beni.
Al Karanlıklarımı,
Gözbebeğinde Yıka.

Kıl Beni Ey Namaz!
insan Kıl Beni.
Doğru Kıl.
Duru Kıl.
Diri Kıl Beni.
insan Kıl Bu Bedeni.

Ah, Alnımı Dayadığım Secdegahıma Kim Serpti Bu incileri Kim!
Kim Bu Dua Hammalı Ellerimin Yüküne Ortak Kim!
Ah, Ziyankar-i çarık...
Ah ,namütenahim Kavrayışın Yolcusu,
Ah, içimde Biriktirdiğim Yalnızlığın Seyrüsefer Gölgesi Ah...

Gitmek, Gidememektir Kendimden.
Amentünün Arasatında Bir Tedirginim Ben.
Aklımın Köşe Bucak ilticaları Sevgilide Kaldı.
Hangi Gaflete Büründü Ki Ellerim.
Sızlatıyor Dokunduğu Tenleri Ah..

Haydi Felaha!
Haydi Namaza!
Haydi Kurtuluşa!

Senai Demirci

13/5/2007 - beni bulursam....