22/9/2009 - Bu şehir...
Islak sokaklar mevsimindeyiz artık
Bu kalabalık şehre huzun yagar bu zamanlar
Yalnızlık yagar caddelerine
Darmadagın saclar ıslanmıs yüzler hep yere bakar
Kahveleri bile dert yüklenir
Cayları daha bır demlı
Unutulan sevgililer hatırlanır
Veya sevgililer unutulmaya calışılır Bu mevsımde vıtrınlerı az sulu rakı gıbıdır
Bu sehrın her adımın yalnızlıga uzanır
Yınede hızlı adımlar atılır kosulur bu sokaklarda
Herkes kendı turkusunu soyler yuzunu burusturarak Herkes kendı hıkayesını en acıklı sanır
Kendısı koca bır yalanken gercegı arar bu sehır
Sokakları gıbı evlerıde acı doludur
Gozyasları tasar pencerelerınden Gecelerı gerceklerını saklarda her gun
Baska bır maske takar ınsanları
Hayatları vardır anlatıkları bırde
Tek basına kalınca yasadıkları Adkları bır damla gozyasında bogulur bu sehrın
Onun ıcın gecelerı yenı hayatlar yazılır
Kımsenın bılmedıgı zamanlara Onun ıcın
Kımse uzulmez gudenlere ve acır gerıde kalanlara Herkez kendı turkusunu soyler bu şehırde
Sadece kendı acısına aglar herkesın tıyatrosudur
Bu sehır herkesın en yalandan sahnesı
Ve onun ıcın bulunmayı bekler bu şehrın Denızlerınde ıncılerın en sahtesı
Yıne de yalan oldugunu bıle bıle hergun
Aynı oyunu oynar bu sehrın ınsanları
Herkes kendı hıkayesını en acıklı sansada Her geceyı pembeye boyar gunduzun yalanları
Bu sehır en cok sevenını aldatır
En cok sevenını uzer hıc acımadan
Sokaklarında gezmekde bır savastır Burada hayatta kalmakda
Ve cok zordur buna ragmen ayrı kalmakta
Nefret etmek cok kolaydır bu sehırden
Kufur etmek çok kolay Yınede ayrılamaz aldattıklar ayrı kalamaz
Her gıdısınde donusu ozler onsuz kalamaz
Bu sehrın sokakları huzun doludur acı doludur her zaman
Her bır kosesınde bır hıkaye gızlenır Bos sokaklarında gece yarısı masallar anlatır bu sehır
Bır kez gorenı 100 kez aldatır
Onun ıcın adımlar hep hızlı atılır kosulur bu sehrın sokaklarında
Cektırdıgı onca acıya ragmen her zaman bır baskadır Her zaman ılktırı tektır ve sondur bu şehır
Ve en kalabalık caddesı gorunmeyen acılardan bır nehır
Yinede hızlı adımlar atılır kosulur bu sokaklarda
Herkes kendı turkusunu soyler kımseyı umursamadan
Herkes hergun ınsanlıgından bın defa utanır…
Abdullah Özdoğan
| 
